Τρίτη, 31 Μαΐου 2016

Άνθρωπος - πηλός

Προδοσία τα μάτια που δεν κοιτούν,
που το βλέμμα περήφανο πάνου απ' το σμιχτό φρύδι κρατούν
Και 'κείνα τα χείλια που δεν τολμούν,
που το στόμα πεισματικά σφραγισμένο κρατούν...
Κι εκείνοι οι ώμοι οι σηκουμένοι ως τ' αυτιά... δεν κουνάνε!
Σαν από πηλό φτιαγμένα
Μέσα απ' τον πηλό, στα σπλάχνα, γυρισμένα σωρός εντόσθια... ανάποδα
Και πιο πάνου μια λιμοκτόνος καρδιά...
Μικρούτσικες παλλόμενες αρτηρίες γιομισμένες έχθρα
Πούθε ανασαίνει αυτός ο άνθρωπος...;

Εριέττα Περαντινού, Μάιος 2016