Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

3:53 μ.μ. - 1 σχόλιο

Τ Ω Ρ Α

"ΤΩΡΑ", ένα ποίημα της Χάλκης του Αλέκτορα. Ένα ποίημα που καλεί, απαιτεί καλύτερα (σχεδόν φωναχτά), για δράση χωρίς αναβολές και εθελοτυφλία. Φαίνεται ήδη από τον τίτλο (με κεφαλαία γράμματα ολόκληρος) η προτροπή για αμεσότητα, η ανάγκη για αμεσότητα.

Η Χάλκη πιάνει το νήμα από τον αγαπημένο της Μανόλη Αναγνωστάκη και το φέρνει στο σήμερα. Ένα σήμερα που χωλαίνει, η παρακμή είναι πλέον ζωγραφισμένη παντού, η μιζέρια έχει εμποτίσει κάθε έκφανση της καθημερινότητάς μας. Εφόσον ούτε οι μάσκες (μάσκες προβάτων, που φορούν λύκοι, μάσκες βασιλέων, κουκούλες, κ.λπ.) φαίνεται να μη χρειάζονται πια αφού το κακό δε ντρέπεται, δε μπορούμε να καθόμαστε με ένα ωραίο βιβλίο, μια μαγική μουσική, έναν πίνακα ή (ακόμα χειρότερα) μια άσχημη τηλεόραση, όταν όλα δίπλα καταρρέουν. Όταν οι σφαγείς έγιναν ξάφνου φίλοι μας, όταν άνθρωποι δίπλα μας (άνθρωποι!) έπαψαν να αποκαλούνται και να αντιμετωπίζονται ως άνθρωποι...

Όταν το διάβασα πρώτη φορά, μου ήρθε στο νου ο Τ. Λειβαδίτης:
"Το ξέρω, είναι όμορφο ν΄ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ,
να κοιτάς έν΄ άστρο, να ονειρεύεσαι"
...

Ολιγογράφος η Χάλκη - της λέω συνεχώς να γράφει περισσότερο αλλά εκείνη πεισματικά αρνείται. Αξίζει να διαβάσει κανείς τη σχετική, παλαιότερη δημοσίευσή μας "Ωραιόκαστρο - Μέρες του 2016 μ.Χ.".

Ε. Μύρων


                                  
Τ Ω Ρ Α

Όταν τούτος ο κόσμος ο όμορφος άσχημα σκοτεινιάζει
κι οι δρόμοι όλοι στενεύουνε προς λάθος κατευθύνσεις
δεν είναι πλέον γελαστά ούτε τα προσωπεία
και διόλου δεν είναι ντροπή να δείξεις μαύρα δόντια
στις κάλπες, στους αδύναμους, στον αδερφό, στον ήλιο
και δεν πειράζει να κλωτσάς ούτε ν' αφήνεις κάποιον 
χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, χωρίς δουλειά ή γνώση
μπροστά σου ν' αφανίζεται, μπροστά σου να πεθαίνει

Δεν είναι ώρα να κρυφτείς σ' αγαπημένα βιβλία
δεν πρέπει σου να ξεχαστείς γράφοντας και γελώντας
Ό,τι έμαθες, ό,τι έκανες, ό,τι είσαι κι ό,τι νιώθεις
είναι ώρα τώρα σε σωρό να τα μαζέψεις όλα
και βάζοντας μπροστά καρδιά, μυαλό, δικαιοσύνη
βέλος να γίνεις πύρινο, τ' άδικο να χτυπήσεις.


Χάλκη, Απρίλιος 2017

1 σχόλια:

Γράφε! Γράψε! Ασε τον δεκαπεντασύλλαβο να συντροφέψει την πορεία σου προς εμάς και την δική μας προς εσένα. Κάπου στη μέση θα συναντηθούμε.