Σάββατο, 14 Ιουλίου 2018

Τὸ ἀνακοινωθὲν



Τὸ παλτὸ του εἶχε τὴν κοψιὰ πανοπλίας.
Τὸ κρέμασε στὸν καλόγερο καὶ μὲ τὸ νεῦμα του
μπῆκε στὸ σπίτι νὰ μονάσει. 

Μιὰ λάμπα τρεμόπαιζε·
τὸ μυαλό, ἀνηλεὴς γεννήτρια τύψεων,
ἐνίσχυε τὸ ρυθμὸ της. 

Τ' ἀρθριτικὰ τοῦ ἀνεμιστήρα,
μιὰ μουσικὴ ἀτονάλ 
ποὺ ἄλεθε μέχρι μαρασμοῦ τὴν ὥρα. 

Τὰ χέρια του κομμένα π΄ τὶς χειραψίες.
Στὶς πληγές, ἀνθισμένες χειροπέδες
πέβλεπαν στίχους καὶ γραψίματα

Στὴν τηλεόραση εἰδήσεις: Δύο δάκρυα 
ξέφυγαν π' τὸ μπλόκο 
τοῦ λιμενικοῦ 


Ε. Μύρων -7.2018

Τρίτη, 3 Ιουλίου 2018

11:50 μ.μ. - 1 σχόλιο

Πρόσκρουση

Δὲ βρέχει, κι ὅμως
ἀκούω τὶς ψιχάλες
νὰ χτυπούν
- ὅπως οἱ στίχοι -
στὴν πραγματικότητα
καὶ νὰ διαλύονται.

Ε. Μύρων - 4.2018

Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2018

10:51 μ.μ. - 2 σχόλια

Ἐξέγερση

Κάθε πρωί
ἀκόμα λίγη μέρα 
χαράζεται στὸ δέρμα. 
Ἄς ἐλπίζουμε σὲ μιὰ ἀνατροπή - 
νὰ φτιάξουν τὰ παιδιά
μιὰ βόμβα ἀπὸ παραμύθι 
ποὺ θ' ἀφανίσει τὶς ἡλικίες.

Ε. Μύρων -5/2018

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Ὥρα τῆς παράνοιας

Ριζώσαμε στὸ παρελθόν· μαῦρα ἀηδόνια
κάθησαν στὰ κλαριὰ μας, σὰ βαρίδια
ποὺ συγκρατοῦν τὶς ἄκρες μιᾶς ἀμυγδαλιᾶς
καὶ δὲν ἀφήνουνε τό χάδι της ἐλεύθερο
νὰ ταξιδέψει, νὰ γίνει σύννεφο,
τὸ βαρὺ πέπλο νὰ σκίσει τοὐρανοῦ.

Ὥρα μαγεμένη, ἄγγιγμα ἠλεκτρικό
ποὺ ζωντανεύεις μ' ἔνταση τὰ ὄνειρα
ἀπὸ τὸν λήθαργο τῆς ἔγνοιας,
κοσμῶντας μ' ἕνα φτέρωμα βαθύλευκο
τὴ χωματένια μας μιλιά -
ὥρα λατρεμένη, φονιὰ τοῦ κόσμου αὐτοῦ,
ἔλα κοντὰ καὶ δεῖξε μας πῶς μιλοῦν
μὲ τὴν ψυχὴ μπροστά..

Ε. ΜύρωνἸανουάριος 2018